AMCALI YEĞENLİ YETİM HOLDİNG A.Ş.

Kardeş ölür.

Ocak söner.

Geride boynu bükük bir eş, gözü yaşlı çocuklar kalır.

Kıyamet o evde kopar.

Ama cenaze evinin kapısında bekleyen bir "akbaba" türü vardır ki, onun için kıyamet değil, "hasat mevsimi" başlar.

Adı Amcadır.

Adı Dayıdır.

Ama mesleği "Yetim Tüccarlığı"dır.

Sermaye sıfırdır.

Malzeme, öz be öz kardeşinin emanetleridir.

Risk yoktur, kazanç tıkır tıkır işler.

Hemen başlar operasyon.

Daha toprağın nemi kurumadan

"Hayırlı Amca" maskesini takar.

Piyasaya çıkar, duygu sömürüsü vanalarını sonuna kadar açar.

Artık yetimleri için mükemmel tezgah Listesi kabarıktır:

Ramazanda Zekat toplar.

Fitre toplar.

Sadaka toplar. Bayramlarda yardım toplar

"Çocuklar ekmek yiyecek" der, para ister.

"Okul taksidi" der, el açar.

"Kitap çok pahalı" der, cüzdanları açar

Okul parası" der, cebine atar.

"Kitap parası" der, kumarda ezer.

İlkokul orta lise üniversite parası der der der Toplarda toplar

Toplumun vicdanı kanar, amcanın cebi doyar da doyar.

Peki ya o evin direği?

O çilekeş Yenge?

O kadın bir onur anıtıdır ama içi kan ağlar.

Gider el kapılarında apartman temizler.

O buz gibi sularla merdiven silerken, elleri nasır tutar, çatlar, patlar.

Evde sabahlara kadar örgü örer, gözünün feri söner, üç kuruş kazanmak için dantel işler.

Sırf namerde muhtaç olmamak için, çocuklarının boğazından haram geçmesin diye ömrünü çürütür.

Bizim amca ise o sırada lüks sofralarda gezer de gezer.

Yengenin o nasırlı ellerinden utanmadan, milletten topladığı paraları kendi zevkine harcar.

Kadıncağız bilir...

Amcanın getirdiği o üç kuruşun aslında "sadaka" olduğunu, kocasının mirasının gasp edildiğini bilir.

Ama susar.

Namus belasına, "çocukların boynu bükülmesin" diye o zehri şerbet diye içer.  Susar…

Amcanın

Karısı kolu hep bilezikli

Nedense Amcanın cebi hep bereketli 

Fırıldak Amcanın birde arkası tekerlekli

Şerbetlidir bizim tek maaşlı amca???

Yıllar geçer...

O çocuklar büyür. Serpilir artık

Kimi mühendis olur, kimi şantiyede toz yutar.

Kimi memur olur, sabah akşam dirsek çürütür.

Adam olur yetimler otuzuna gelmiştir! Geçmiştir

Ellleri ekmek tutuyordur.

Ama bizim amca durur mu?

Durmaz!

Onun gözünde yeğeni, otuz beş yaşına da gelse, hala "altı bezli, ımuhtaç yetim bir bebek"tir.

Çünkü o "yetim" etiketi, amcanın gizli yarısı bizden konut kampanyası gibi bankamatik şifresidir.

Amca piyasada gezer:

"Yetimlerim evleniyor, düğün yapacağız!"

""Bizim amca "akbabada" da hala aynı nakarat: "

Yetimlerim evleniyor, nişan Parası düğün parası ev tutulacak eşya parası kira parası Yemek verilecek kıyafet Alınacak  gelinlik alınacak beyaz eşya salon kirası verilecek yardım edin! düğün yapacağım  "yetimlerime…   Der der

YETİMLERİMİ EVLENDİRİYORUM  (JÜBİLE PARASI pardon) yardım edin der.

Pamuk eller cebe alışmıştır amca çünkü gelire

Ve tam burada...

Şeytanın bile şapka çıkaracağı o "Büyük Dümen" döner.

Amca, zengin dostlarına, iş adamlarına koşar.

Her zaman olduğu  her zaman konuştuğu gibi Parayı, yardımı ayarlar ama he zamanki gibi peşin şartı koyar:

"Sakın çocuklarla muhatap olmayın gururları ile oynamayın der!"

Duvarı örer!

Hayırseverle yetim arasına "Çin Seddi" çeker.

Niye?

Çünkü korkar!

Hayırsever o çocukla karşılaşsa, bakacak ki karşısında geliri olan yetimliği filan kalmamış koca bir adam koca bir bayan var.

"Ne zaman olsa Evladım senin neye ihtiyacın var?" dese, balon patlayacak.

Yalan ortaya dökülecek.

O yüzden tembihi basar:

"Onlar çok mahcup, gururları incinir, sen parayı bana ver, ben sessizce hallederim."

Halleder mi?

Evet, kendi cebini halleder!

Hayırseverden "Düğün hediyesi" diye 500 bin alır.

Gider yetim yeğenlere, alıştığı aldığı ,  yıllardır tüm topladığı yardımlarda yaptığı gibi "Amca kıyağı yaptım, al sana böbürlenerek 250 bin" der.

Aradaki 250 bin?

Buhar!

Her zamanki gibi amcanın cep holdinge gizlice akarda akar cukkada cukka…

Hakkıdır

Amcanın "Hizmet Bedeli!"

Amcanın "Komisyonu!"

Çocuklara da döner; "Benim çok güçlü zengin hayırsever arkadaşlarım var, benim hatırıma veriyorlar" diye caka satar.

Hem paralarını çalar, hem de Yetimlerin şanlı ruhlarını borçlandırır.

Ve geldik filmin sonuna.

Düğün, nişan, nikah...

Bu, amca için bir mutluluk değil, bir "Veda Busesi" dir.

Bir "Jübile Maçı" dır.

Neden?

Çünkü çocuk evlenince, kendi yuvasını kurunca artık ona "Yetim" diyemeyecektir.

Musluk kesilecektir!

Bunu bildiği için, giderayak "Son Voleyi" vurmak ister.

Saldırır sağa sola!

Köylüsüne gider...

Esnafa gider...

Konu komşuya gider...

Esnafa Dükkan sahibine gider...

Arkadaşına, dostuna, kahvedeki adama kadar herkese el açar. Elinde ve evinde  birde türk bayrağı

"Yetimlerimi evlendiriyorum, son görevimiz, elinizi cebinize atın!"

Toplar ha toplar!

Heybeyi son kez doldurur.

O düğün, amcanın kurtuluş günüdür aslında.

Topladığı o hasılatla emekliliğini ilan eder.

İşte günümüzde sosyal medyaya yıkıp  geçiren X ‘e İnstagrama Facebook’a bakın.

Her gün "hayırlı amca" haberleri, "miras kavgası" manşetleri görürsünüz.

İşte o kavgaların arkasında bu "Yetim Borsası" vardır.

Ahlak yerlerde sürünmüyor, ahlak bu amcaların midesinde erimiş gitmiş.

Çünkü bunlar parayı değil, insanlığı yiyor.

Hırsızın kralı dışarıda değil, bazen en yakınınızdaki yanı başınızda koltukta oturuyor.

Allah bizi düşmanın MERT OLANINDAN "Baba yarısıyım" deyip, yeğeninin akbabalardan,

akrabanın dostun komşunun yakının GİZEMLİ ve DİNİ KESKİN KILIÇ gibi kullanan böyle davranan kişi kişilerden ve yaratıklarından korusun.

Çünkü yılan sadece sokar, bunlar ise insanların  ve toplumun o hassas ruhunu kemirir!

Bu konu Toplumun gizli bir kanayan yarasıdır.

Doğru ve güzel ahlaklı amcalar bu yazının dışındadır, onları tenzih ederim…