TÜRKİYE’NİN TAPUSU KİMDE? KAYSERİLİLERDE
.
Mehmet Talaslı KURUMSAL GELİŞİM MİMARI
-
Anadolu’nun ortasında küçük bir şehir ama ticaretin DNA’sını yazan bir akıl!
Kimine göre CİMRİ, kimine göre HESAPLI; aslında bu memleketin ZEKÂ MOTORU Kayseri.
Kayseri…
Haritada Anadolu’nun ortası, gönüllerde ticaretin kalbi.
Türkiye ekonomisinin USB GİRİŞİDİR: tak, bağlan, para akıt.
Ama virüs bulaşmaz; antivirüs programı AKILDIR.
“Coğrafya kaderdir” derler ya…
Kayseri’de o laf biraz değişir:
Coğrafya kaderdir ama VADE FARKI GEÇERLİDİR!
NASA yıllardır Mars’ta su arıyor.
Boşuna masraf.
Bir Kayserili gönder oraya; suyu bulmakla kalmaz, ertesi gün Kızıl Gezegen Damacana Bayiliği A.Ş.’yi kurar.
Tabelaya yazar: “Peşin fiyatına dokuz taksit, Marslıya kefil sormayız!”
Biz NASA’yla gurur duyarız, Kayserili NASA’yı franchise verir!
Kayserili çocuk ağlamaz, “İNGAAN İNDİRİMİ VAR MI PEŞİN ÖDEMEDE?” der.
Altın günü başlamadan hemen ALTIN HESABI açar.
Anne “iç sütünü yavrum” der, çocuk “soğursa DEĞER KAYBEDER anne” diye cevap verir.
Türkiye’de “büyüyünce ne olacaksın?” sorusuna doktor, mühendis, öğretmen denir.
Kayseri’de bu cevap nettir: “YATIRIM için Arsa bakıyorum amca.”
Sosyologlar bir ara toplanmış, “Kayseri’de Protestan çalışma ahlakı var” demiş.
Kusura bakmayın da, adam sabah namazından dönüp KEPEĞİ AÇIYOR,
öğlene kadar KÂR-ZARAR hesabını çıkarıyor,
rüyasında bile SERMAYE ARTIRIMI görüyor.
Bu sadece çalışma ahlakı değil, YAŞAM BİÇİMİDİR KAYSERİLİDE.
Kayseriliyle pazarlığa oturmak bilakis SATRANÇ oynamaktır.
O zaten baştan MAT etmiş haldedir.
“Abi vallahi kâr etmeyeyim, maksat dostluk” der.
Sen çıkarken “VAY BEE, dedikleri gibi değilmiş, adam ne kadar dürüst” dersin.
Eve varınca fark edersin; fişi de BEDELLİ satmış ama kızamazsın.
Çünkü onu severken de, alışveriş yaparken de HEP BİRAZ KAYBEDERSİN AMA GÜLÜMSEYEREK.
Aile bağları inşaat temeli gibidir.
Kendi aralarında kavga ederler ama konu DEDEDEN KALAN DÜKKÂN olunca birleşip “burası YABANCIYA GİTMEZ” derler.
O an görürsün: Kâr kadar sağlam olan tek şey SADAKATTİR.
Ve işin en ilginç tarafı…
Kayserili sadece kazanmanın değil, VERMENİN de ustasıdır.
Ama hayrını reklamla yapmaz; HESABINI ALLAH’LA tutar.
Evet, eli tutumludur — evde boşuna IŞIK yanmaz, kombi TEMKİNLİ çalışır, çocuğun harçlığı GRAMLA ölçülür.
Ama aynı Kayserili, geceleri gizlice OKUL yaptırır, SAĞLIKOCAĞI açar, HASTANE BİNASI bağışlar.
Adını bile tabela için yazmaz, çünkü “bir elin verdiğini öbür el görmemeli” diye büyümüştür.
Sokakta eski model arabaya biner, elektriği boşa yakmaz ama minibüsünün bagajında KÖY OKULUNA kıyafet, DEFTER, SU, LOKUM, MEYVE SULARI, ÇANTA taşır.
Cami kapısında TERAVİH sonrası lokum ikramı görürsün — el uzatan bellidir ama veren KİM, kimse bilmez.
Kayseri’de hayır GİZLİDİR; yardım SENETTİR, imza ALLAH’A atılır, dekont VİCDANA yazılır.
Ve tabii Kayserili HESAPLIDIR.
Bedava peynir fare kapanındadır ama Kayserili o kapanı da SATICIDAN ALIR, üstelik İKİ TAKSİTLE.
Işığını erken kapatır ama zekâsını sabaha kadar yakar.
“Kayserili akıllı mı?” diye sorarlar.
Akıllı değil kardeşim, ZEKÂNIN ANADOLU SÜRÜMÜ.
Sen “bu elma ne güzelmiş” dersin, o “reçel yapsak kaça gider?” diye hesap yapar.
Ama kazandığını gizlemez, PAYLAŞIR.
Yeter ki sen EMEĞE SAYGI DUY.
Bakın, memleketteki bankalarda, marketlerde, inşaatlarda hep bir Kayserili izi vardır.
O iz olmadığında, orada ya HESAP yarım kalmıştır ya MORAL fazladır.
Sonuç net:
TÜRKİYE koca bir dükkânsa, TAPUSU KAYSERİLİLERDEDİR.
GERİ KALANLAR mı?
Orada baş köşede MİSAFİR.
“Fiyat ne?” diye sorarsın, Kayserili gülümser:
“Abi sana özel fiyat yaparım… AMA SEVAP SAYARSAK!
